EEN GUCCI OF EEN KUTSIE?

Tassen! De accessoire van het millennium! Nu de vraag; nep of echt??? Ik heb er eigenlijk nooit een probleem van gemaakt. Als ik een mooie nepperd zag, kocht ik die! Maar tot een paar jaar geleden heb ik me bedacht. Want als ik een echte kocht voelde ik me daar lekkerder bij maar was ik ook bang dat men zou denken dat die ook nep zou zijn. Mijn nepperds gingen me kast uit! Nu heb ik de gedachte van zolang je het niet kan of wil kopen, waarom dan wel een nepperd?

Je wil je dan voordoen als iemand die je niet bent of kan zijn. Niet echt?! Ik heb laatst een discussie gehad met een vriendin, ze vond dat ik verbeelding had en dat ik een dief van me eigen portemonnee zou zijn als ik de echte koop en niet een goeie nepperd. Nou misschien is het ook wel zo maar zo voel ik het nu eenmaal. Ik denk dat als je het geld er wel voor heb, je makkelijker een nepperd koopt want je weet dat als je het zou willen een echte zou kunnen kopen. En daarbij denkt iedereen ooh zij heeft het goed dus ga je ervan uit dat het een echte is! En als je gewoon werkt en je het je eigenlijk niet kan permitteren of er meer je best voor moet doen, je er dan meer problemen mee hebt. Het is allemaal zo tegenstrijdig. Hetzelfde met kinderkleding, we roepen allemaal belachelijk die prijzen voor die kinderkleding. Maar eindstand loopt de hele jongere generatie met een trenchcoat van Burberry of jas van Montcler met een vossenbontje (400,- eurie’s als het niet meer is!!!). En ik vind het ook echt belachelijk maar ik doe het ook voor Jaivey. Dus we vinden het allemaal belachelijk maar we doen het wel! Nou heb ik dit jaar weer een tas gezien van Louis Vuitton, te prachtig! Te beeldig! Een must have! Maar € 1.650,-!!!, daar kan ik een heel dorp van in Cambodja (of hoe dat land ook mag heten van voeden) incl. mezelf hahaha). Mijn limiet is € 1000,- voor een tas. Of ik moet hem krijgen dan stijgt het limiet natuurlijk. Maar van mijn eigen geld wil ik niet boven de € 1000,- zitten, met uitzondering voor een Chanel. Het lijkt nu net of ik een duiveltje op me ene schouder heb en een engeltje op de andere, nep! neeh echt! – nep! neeh echt! Alleen kan ik nog niet horen of het engeltje nou zegt nep of dat ie zegt echt! Toen ik een paar jaar geleden zulke bedragen over de balk gooide, riep ik altijd; ik heb geen kind noch kraai en leef maar 1 keer maar het lijkt wel hoe ouder ik word, nu moeder ben en ik me de tering werk om niks ervan over te houden ik het opeens zonde vind of beter gezegd belachelijk! Ik denk dat ik de tassen op een zijbaan ga schuiven, gewoon maar 3 per jaar! Verjaardag, Sinterklaas en Kerst!

Mijn top 3 tassen:

1. Hermes
2. Chanel
3. Louis Vuitton